سفر به اصفهان و شهرکرد

پنجشنبه 28 اردیبهشت 96 به همراه همسر عزیز و آرادی استارت سفر را زدیم و ساعت ده بود که من و آرادی از خانه حرکت نمودیم و کمی جلوتر هم همسر مهربان را سوار کردیم و اینطور بود که مسافرت چند روزه ما شروع شد.

اول  از کاشان شروع نمودیم و بعد هم سری به ابیانه زدیم و بعد هم اصفهان و شهر کرد

خدا را سپاس سفر خوبی بود و به جز نق نق کردنای آرادی و خستگی هایش و .... همه چیز عالی بود. ابتدا گشتی در حمام فین کاشان زدیم تا پسرمان به دیدن این اثر تاریخی بپردازد هرچند که تنها کاری که نکرد این بود و پس از آن هم در پارک جنگلی کاشان اسکان گزیدیم و آراد تا میتوانست با بچه ها بازی کرد و شکمی سیر دوید و ....  بعد از اینکه کمی هوا خنک تر شد کوله بار بر بستیم   و راهی ابیانه شدیم. بسیار زیبا بود و خلوت غروب و نم نم باران و بوی گل در نوع خودش بینظیر بود. آن شب را در آنجا سپری نمودیم وگل پسرمان کلی با بچه های بازی کرد و در همان جا هم بود که ما به شیوه ی تربیتی مان و راه کارای موثر ایمان آوردیم. 

هتل ابیانه 96/02/28

صبح اول وقت رهسپار اصفهان گشتیم . گردشی در بناهای تاریخی اصفهان نمودیم و از میدون نقش جهان و چهلستون و سی و سه پل و ...... دیدن نمودیم. شب های سی و سه پل در کنار زاینده رود و نسیم خنک و چه خوش حالی بود. پل خواجو و آواز خواندن های مردم و دست زدن ها و سوت زدن هایش غیر قابل وصف بود. از بریونی هایش چه بگویم که بسیار چسبید و دوغ محلیش حال و هوای دیگه ای داشت. آراد هم که کلا با توریست ها مشغول بود و بعد از کلی صحبت با آنها ایشان را ملتفت نمودیم که اینها فارسی را بلد نیستند و اینطور بود که آرادی Hello را یاد گرفتند و و بعد از برقراری ارتباط اینجانب کار دوبلور رو انجام میدادم و در پایان هم عکسی از آراد می گرفتند و دوباره کمی جلوتر یک hello از پسرمان ارائه میشد و باز روز از نو روزی از نو. 

پل خواجو

  ادامه مطلب یادتون نره ها

کاخ چهلستون

باغ پرندگان

موزه حیوانات

ارتفاعات اصفهان . ناهار

سی و سه پل

بعد از دو روز اصفهان را به سمت شهرکرد ترک کردیم و به محض سوار شدن آردای در آغوش مادر خوابید و تقریبا یک ساعتی رفتیم تا رسیدیم . شهر کرد هم برعکس اصفهان فقط از کوه و کمر و جنگل های سبز و دشت های سرسبز و زیبا گذشتیم و در آنجا هم سری به پل زمان خان زدیم که آرادی کلا فکر میکرد رد شمال به سر میبرد و بعد هم مسیر زاینده رود را در پیش گرفتیم و کلا در شهر کرد به هر طف کی میرفتیم سر از زاینده رود رد می آوردیم و گشتی در کوهرنگ و بام ایرام و چشمه دیمه و ..... زدیم و  راستی آشی در شهر کرد خوردیم که به خوشمزگی آن تا به حال نخورده بودیم (البته به جز آ ش های مادر جانمان)و اینطور بود که پرونده سفرمان بسته شد و سه شنبه به تهران بازگشتیم.

پل زمان خان

پیر غار

چشمه دیمه

 بعد از یک روز استراحت باز هم راهی شمال شدیم تا عروسی پسرعمه ی همسر جان(بهادر) برسیم و  آنجا هم به پسرمان حسابی خوش گذشت و بعد از دیدار طولانی مدت مادربزرگ و پدربزگ خوش و خرم گشت و بازی کرد. و جمعه ساعتای ده شب بود که بازگشتیم و امروز هم اول ماه رمضان میباشد و اینجانب به لطف خانواده شوهر بدون  سحری روزه میگیریم  .

 یکی از روزا تو اداره که هوا عالی بود تصمیم گرفتیم بریم تو محوطه دور بزنیم من و نسرین و آویسا منم فرصت رو غنیمت شمردم و رفتم آرادی رو از مهد تحویل گرفتم و رفتیم.

و این هم پایان ساعت ناهار و نقاشی کشیدن در اداره

یکی از همین روزا. در حال برگشت به خانه و پیشنهاد آرادی برای اینکه از سایه اش عکس بگیرم

اینم یکی از هنرنمایی هایش در مهد